De Column van Kees


Geplaatst op 20 december 2011 - Door Izaak Lamse

December

Mijn eerste optreden van december was in midden Brabant. Dus gezien de afstand en zodoende ook de reistijd viel het reuze mee. Ik mocht een vereniging fluiten die ik in de eerste competitiewedstrijd als uitvereniging had gehad. Nu mocht ik ze als thuisploeg begroeten. Ze speelden tegen een vereniging uit het diepe zuiden van Zeeland. Ik had me dus alweer voorbereid op allerlei opmerkingen van ben je met de bus meegekomen scheids maar blijkbaar lag deze plaats dermate dicht bij Belgie dat er geen enkele opmerking werd geplaatst. Overigens had ik deze Zeeuwse ploeg ook al een keer eerder gefloten dit seizoen in het bekertoernooi. Dat was toen best goed bevallen op de trainer na waar ik toen na de wedstrijd een flinke woordenwisseling mee had gehad. Daarom had ik mij mede gezien het feit dat het op een dag na sinterklaas was voorgenomen hem eerste de hand te schudden en mijn excuus aan te bieden voor mijn erg overtrokken reactie toen (zie eerste Column van het seizoen). Ondanks de dramatische weersvoorspellingen was het heel de wedstrijd droog. Dit keer hadden we een heel elftal van de week in plaats van één pupil dus dat was gezellig. De thuisploeg begon als een wervelwind aan de wedstrijd en hadden binnen twintig minuten twee keer gescoord. Voor de rust was dit echter alweer gerepareerd door de bezoekers dus gingen we met een gelijke stand rusten. Ik had het idee dat het wel lekker liep en dat hadden de spelers gelukkig ook. Ik had aan beide kanten een penalty weggewuifd maar daar kwam geen enkel protest op dus zal ik het wel goed gezien hebben. Na rust zette de thuisploeg direct weer stevig aan maar de keeper van de bezoekers hield zijn doel nog schoon. Net toen de bezoekers erin gingen geloven dat er wat te halen was werden ze door twee tegendoelpunten gevloerd. Ik bleef het een heerlijk wedstrijd vinden en ook binnen het veld bleef het erg gezellig. Slechts één domme gele kaart was de oogst. Je kan dan toch merken dat iedereen een beetje bang is voor Sinterklaas. Het waren allemaal brave jongetjes. Na afloop was het ook super gezellig en ik moest me dan ook echt dwingen om op tijd naar huis te gaan. Komisch was wel dat een man en een vrouw bij de ingang van de kantine daar ook moeite mee hadden. Maar aan alles komt een eind.

Mijn tweede en tevens laatste optreden van december was wederom in midden Brabant. Het was wederom droog deze dag en de temperatuur was nog steeds om te doen. Ik was best vroeg bij deze vereniging maar het was al gezellig in de bestuurskamer. Ik mocht nog meehelpen stofzuigen bij de dames als alternatieve warming-up maar dat heb ik toch maar vriendelijk afgeslagen. Wat wel opviel was dat de bezoekers ondanks het digitale wedstrijdformulier het niet zomaar voor elkaar kreeg om alles in orde te maken. Dat stoort mij dan weer wel want het gaat allemaal ten koste van mijn warming-up. Die was zodoende te kort. Men waarschuwde me overige een aantal keren dat het wel eens een stevig potje kon worden. Een gewaarschuwd man telt voor twee en daarom zat ik er direct vanaf het begin kort op. Het eerste half uur gebeurde er dan ook niet veel noemenswaardigs maar toe sloeg de vlam plotseling in de pan. De rechtsback van de bezoekers maakte een behoorlijk forse overtreding op de middenlijn die ik direct bestrafte met geel. Een aantal spelers van de thuisclub vonden het rood en lieten dat in woord en gebaar duidelijk weten. Bij de meeste zakte het na een paar seconden maar één speler ging behoorlijk door het lint. Mijn reactie loog er ook niet om en daar schrok hij dan weer zo van dat hij de hele wedstrijd geen bal meer heeft geraakt. Dat was ook weer niet mijn bedoeling maar aan de andere kant was het ook lekker rustig. Tot aan de rust bleef het toen toch behoorlijk grimmig. Bij het afgaan van het veld kwam de trainer van de bezoekers die zelf jarenlang betaald voetbal heeft gespeeld direct naar me toe en zei dat hij zijn manschappen eens ernstig toe zou spreken want dat er op mijn fluiten niets viel aan te merken en dat de spelers gewoon hun verstand moesten gebruiken. Zo zie je maar weer er zijn ook gewoon aangename ex-profs. Overigens liet ook de trainer van de thuisclub zich in soortgelijk bewoordingen uit. Wat ze allebei gezegd hebben weet ik natuurlijk niet maar het was in de tweede helft gewoon een hele leuke wedstrijd. Het geeft dan ook weer wel een kik dat je zo’n wedstrijd weer helemaal naar je toe kan trekken. Het leek een typische nul - nul wedstrijd te worden maar vijf minuten voor het einde maakte de bezoekers toch nog de winnende goal. Er kwam nog wel een flauw protest dat de vrije trap die ik had toegekend niet op de juiste plaats was genomen maar dat ging snel over. Na afloop kreeg ik zelfs van de verliezers veel complimenten en dat doet mijn oude scheidsrechtershart dan toch weer goed.

Op papier was dit mijn laatste wedstrijd van 2011 maar op maandag rolde er nog een aanstelling binnen voor een bekerwedstrijd op de volgende zondag. In de loop van de week werd wel duidelijk dat er heel veel regen ging vallen maar omdat dat de thuisverenging ook een kunstgrasveld heeft leek er geen vuiltje aan de lucht. Die zondagmorgen kwam er toch een vuiltje aan de lucht in de vorm van enorme regen en hagelbuien en dus werd ik om kwart voor twaalf gebeld met de mededeling dat de wedstrijd niet door ging wegen een berg hagel op het veld. Zo was het ineens een abrupt einde aan het seizoen.  Zodoende zit de eerste seizoenshelft in het zondagvoetbal voor mij erop. Terugkijkend moet ik zeggen dat ik geen spijt heb van mijn overgang. Op de eerste weken na was het altijd gezellig. Vooral ook in de bestuurskamers en het niveau en de publieke belangstelling vielen zeker niet tegen evenals het voetbal wat gespeeld werd. Verder heb ik het idee dat de acceptatie in het zondagvoetbal hoger ligt dan in het zaterdagvoetbal. Maar wie weet denk ik daar over een half jaar wel weer anders over. Het wedstrijdpakket valt wel tegen want ik heb het moeten doen met één zielige eerste klasser en ook in de beker wordt ik alleen maar als invaller ingezet. Ik wens u alvast prettige feestdagen en een voorspoedig 2012. In het nieuwe jaar laat ik wel weer van mij horen.                       

Kees

Advertentie