De column van Kees


Geplaatst op 31 oktober 2011 - Door Izaak Lamse

Oktober

Mijn eerste optreden van de maand Oktober was in het oosten van Brabant. In een stad waar ooit zoete lieve Gerritje heeft gewoond. Ik heb hem niet gekend maar wie weet is er wel iemand onder u die de eer heeft gehad. Ook deze keer was het een hele puzzel om Zeeland uit te komen. Bovendien viel de zomer van dit jaar juist op deze zondag. Dus alle ingrediënten voor een hete zondag waren voorradig en heet zou hij worden. Voor de broodnodige koeling in ieder geval de heenreis met open raam verreden. In deze stad stond zelfs mijn routeplanner op het verkeerde been. Hij stuurde mij links terwijl ik toch echt rechts had gemoeten. Een speurtocht door een enigszins droevige wijk was het gevolg. Maar gelukkig juist op tijd door twee lieftallige dames op het juiste pad gebracht. Toen ik aankwam bij deze vereniging viel mij wel direct op dat hier wel sfeer heerste. Ook in de bestuurkamer was het echt ouderwets gezellig dus dat beloofde wat. Toen ik in de warming-up eveneens een rapporteur ontwaarde waar ik in het verleden tijdens een na-competitie wedstrijd al eens knetterende  ruzie mee had gehad omdat hij iets wilde wat ik niet wilde kon mijn dag niet meer stuk. Het was echt abnormaal heet deze middag maar daar had iedereen natuurlijk last van. Toch begon de partij in hoog tempo en kon ik naar hartenlust als een echte JoJo buitenzorg heen en weer draven. Beide ploegen speelden opvallend sportief en niets leek een zorgeloze zondagmiddag in de weg te staan. De thuisclub die veel hoger stond dan de bezoekers scoorde al vrij snel  en leken op een makkelijke overwinning af te gaan. Helaas liep het totaal anders. Na ruim twintig minuten ontsnapte de spits van de bezoekers even aan de aandacht van de verdediging en leek ongehinderd op het doel af te kunnen stormen. Daar dacht de laatste man van de thuisclub echter anders over. Hij legde zijn hand op de schouder van de aanvaller en helaas niet om hem te troosten. De spits werd dusdanig uit balans gebracht dat hij ter aarde stortte en ik niets anders kon doen dan de rode kaart aan de laatste man te tonen. Die liep overigens zonder een woord van protest weg en ook zijn ploeggenoten hadden geen commentaar. Het bleef daarna gewoon een leuke wedstrijd al was het daarna toch wat meer eenrichtingsverkeer. Kort na rust wist de thuisclub bij een counter zelfs de voorsprong te verdubbelen en leek de wedstrijd gespeeld. Maar daar dachten de bezoekers toch anders over. Plotseling kregen ze de geest en gingen ze goed voetballen. Tussen de twintigste en de dertigste minuut scoorde ze twee keer en was het dus plotseling gelijk. Daarna waren er levensgrote kansen over en weer maar het leek als een nachtkaars uit te gaan. Toch sloeg de vlam nog in de pan toen vijf minuten voor tijd de spits van de thuisclub de keeper omspeelde en de bal op het lege doel knalde. Een op de doellijn liggende verdediger sloeg de bal naar mijn waarneming met zijn handen uit de goal. Hij wilde mij echter doen geloven dat hij het met de borst deed en wilde zo een penalty en een rode kaart voorkomen. Hij kon mij echter niet overtuigen en mocht dus ook vertrekken. Hij kreeg overigens geen steun van zijn ploegmaats dus dat gaf me wel het gevoel dat ik het goed gezien had. Tot verbijstering van de thuisclub werd de penalty huizenhoog overgeschoten en bleef het dus gelijk. Hoewel ik twee keer rood en een keer geel had gegeven was het een erg leuke wedstrijd. Wederom werd mijn ego weer gestreeld want ik kreeg heel veel complimenten na afloop van beide ploegen. Zelfs het publiek was bij het aflopen van het veld positief. Dan weet je al bijna zeker dat je een bagger rapport krijgt maar dat viel gelukkig ook reuze mee bovendien zou ik het daar nooit meer over hebben. Na een heerlijke douche naar de bestuurskamer waar het erg gezellig was. Er waren zelfs snackjes wat wil een mens nog meer. Ik moest me deze keer zelfs dwingen om op te stappen omdat ik toch studio sport wilde zien maar toen ik onderweg de uitslagen hoorde had ik er spijt van niet nog een bitterballetje te hebben genomen. De tweede week van oktober mocht ik naar het westen van Brabant. Het weer was in ieder geval totaal anders dan de week ervoor. Het was koud erg nat en zeer winderig. De thuisclub beschikt echter over een prachtig kunstgrasveld dus voor een afgelasting hoefde ik niet bang te zijn. De ontvangst was in ieder geval allerhartelijkst en het werd mij snel duidelijk dat ook hier een goede sfeer heerste. Jammer was wel dat de computer in een andere ruimte stond. Bovendien had men hem in een soort kast gezet. Hier kwam je dus letterlijk uit de kast. Tijdens de warming up was me ook snel duidelijk dat kunstgras ook nat kan zijn. Bovendien is het voor mij veel te snel maar daar kwam ik pas tijdens de wedstrijd achter. De bezoekers hadden de laatste weken niet echt een goede relaties gehad met scheidsrechters. Vooral de trainer was berucht. Dit had ik tenminste begrepen van een collega. Dus ik was gewaarschuwd. Toch heb ik hem voor de wedstrijd maar netjes een hand gegeven en hij zag er eigenlijk best aardig uit. Niets leek erop dat hij een boosaardige trainer was. Tijdens de wedstrijd bleek dat ook niet zo te zijn. Wel hield de man van af en toe een leuke opmerking maar die waren ook echt leuk. De wedstrijd was overigens door regen wind en kunstgras van een zeer matig niveau. Tot de rust werd er niet gescoord maar het was gelukkig wel sportief. Direct na de rust maakte de thuisclub na een afschuwelijke blunder van de keeper dan toch een doelpunt. Kort erna verdubbelde ze de score maar dit doelpunt vond in mijn ogen geen genade. Een bal werd door de rechtsbuiten naar de spits gespeeld die in buitenspelpositie stond. Een verdediger van de tegenpartij onderschepte de bal maar schoot hem pardoes in eigen doel. Ik keurde de goal echter af omdat ik vond dat de spits hinderlijk buitenspel stond. Ten eerste stond hij voor de keeper en ten tweede bewoog hij naar de bal. De spelers hadden met mijn uitleg vrede maar de trainer van de thuisclub duidelijk niet. Hij bleef er maar over zeuren. Toen hij er vijf minuten voor het einde nog steeds over liep te emmeren heb ik hem maar even toegesproken en dat hielp. Aan de stand veranderde niets meer. De bezoekers waren duidelijk teleurgesteld en liepen met gebogen hoofd het veld af. Slechts een paar konden het nog opbrengen om een hand te geven. Van de thuisclub waren ze vriendelijker want die hadden tenslotte gewonnen. In de bestuurskamer was de afgekeurde goal het onderwerp van gesprek. Toen ik het had uitgelegd had iedereen er toch wel vrede mee. Behalve dan natuurlijk de trainer die bleef volharden in zijn standpunt dat ik de goal alleen maar had mogen afkeuren als zijn spits de bal had geraakt???? Ik heb het advies maar gegeven om nog eens een uurtje aan het spelregelboek te besteden. Het was en bleef overigens gezellig en ik kon mij wederom met moeite losrukken. De week erop mocht ik naar het diepe Zuid-Oosten van Brabant. Maar eerst moest ik op woensdag naar de spelregeltoets en conditietest nieuwe stijl. Nu hadden al veel scheidsrechters de vlag uitgestoken want je was van de conditietest af. En ook de spelregeltoets zou veel leuker zijn. Nou ik moet zeggen de spelregeltoets was helemaal niet leuk. Je krijgt nu een spelregeltoets met beelden en tekst maar die zijn niet op elkaar afgestemd. Zo kan het gebeuren dat de tekst iets anders omschrijft dan wat je op de beelden ziet. Dat is verwarrend zeker voor zo’n oude man als ik. Kortom ik verprutste die toets en had maar de helft goed. Dan had je vroeger nog een herkansing maar dat is er nu niet bij. Nu telt het als een rapport en heb je dus weinig punten dan weet je direct dat er je aan het eind van het seizoen met een beetje pech gewoon uitvliegt. Want zo’n rapport haal je niet meer op. Overigens was de training die we kregen van hoog niveau. Ik vond die dan ook best leuk. Ik kan nu dus het seizoen ontspannen uitfluiten want de degradatie lijkt nu reeds een feit. Overigens is een toets uitvoeren op deze manier ook wel leuk alleen moet men de opzet nog wel wat veranderen. Maar zoals gezegd de zondag erop naar het diepe Zuid- Oosten van Brabant. De zondag deed zijn naam wederom eer aan het was fantastisch weer. Aangekomen bij de thuisclub zag ik al direct dat de accommodatie er prachtig uitzag. Het leek wel of geld bij deze vereniging geen rol speelde. Bij binnenkomst werd mij een heerlijk tomatensoepje en een broodje aangeboden. Wat een service! Deze mensen beseffen dus dat ondanks het tijdperk van de autobaan dat je gewoon rond etenstijd anderhalf uur in je auto zit! Bij de warming-up bleek al dat de publieke belangstelling groot was dus voelde ik mij als een vis in het water. Het was wel duidelijk dat beide ploegen goede aanvallers hadden maar matige verdedigers. Achterin maakte ze allebei de grootste bloopers. Bij rust hadden ze allebei zo’n blooper afgestraft dus was de boel in evenwicht. Ook hadden ze allebei een kaart opgelopen maar daar bleef het gelukkig bij. De eerste kaart had ik overigens al na vijf minuten en dan neem je altijd een risico. Of je blijft de hele middag kaarten trekken of men heeft het begrepen en gelukkig was dit het geval. Verder bleek wel dat er soms assistenten zijn die fouten toegeven. Toen een speler van de bezoekers van zijn eigen helft kwam en de assistent in pure paniek halverwege de helft in de ankers ging en toch besloot zijn vlag op te steken liet ik natuurlijk doorspelen en hij gaf het ook direct toe. Zo kan het dus ook! Na rust werd het helemaal een spektakel en scoorde beide ploegen nog twee keer. Voor mij was het overigens ook nog even “heet” toen ik een doelpunt van de thuisclub afkeurde wegens buitenspel en uit de counter werd gescoord door de bezoekers. Toen kwamen er toch even vijf man vragen of ik het wel goed had gezien maar ik kon ze gelukkig overtuigen. Na afloop was het wederom erg gezellig en werd ik door beide verenigingen verrast met een geschenk omdat het de week van de scheidsrechter was (Ik krijg bij  “de week van”  wel een beetje het idee dat het over een uitstervend ras gaat) . Overigens kregen we ook van de KNVB in deze week wat te weten een mail dat de consumpties tijdens de spelregel toets en conditie test voor eigen rekening waren! Toch raar dat je wel geschenken krijgt van verenigingen maar dat je van je eigen bond niets hoort. Het lijkt er een beetje op dat je een feestje geeft maar de kosten op iemand anders afwend. Toch was het voor mij gewoon “super Sunday”. Het weekend erna was ik vrij maar natuurlijk maakte ik mij nuttig door een jeugdwedstrijd op het dorp te fluiten. Het betrof een A junioren wedstrijd. Wat een zaligheid was dat. De jongens wilde gewoon lekker ballen zonder verdere poespas. In heel de wedstrijd hoefde ik maar één keer mijn stem te verheffen. Op de laatste zondag van de maand was ik uitgeleend aan district west twee. Ik mocht mijn kunsten vertonen in het Rotterdamse. De dag ervoor was ik nog naar een ex betaald voetbal scheidsrechter gaan kijken die nu zijn kunsten in de top en hoofdklas vertoond. Ik heb gezien dat het toch makkelijk fluit als je een naam hebt opgebouwd. En hoewel de man er ook wel een beetje een show van maakt heb ik hem niet op een fout kunnen betrappen. Ik hoopte de volgende dag ook zo’n niveau te halen maar besefte wel dat ik nooit zo hoog zal komen. Het was overigens een erg gezellige vereniging en de eerste helft liep de wedstrijd ook best lekker al had de trainer van de bezoekers nog wel even praatjes toen hij geen strafschop van me kreeg. Toen ik zei dat hij gewoon zijn mond moest houden omdat ik anders lekker vroeg naar Zeeland ging en hem de rest van de wedstrijd zou laten fluiten zei hij dat hij dat wel een beetje kinderachtige reactie vond. Ik zei daarop dat ik ook heel kindrachtig was en dat ik daarom scheidsrechter was geworden. Ik zei hem ook nog dat ik liever trainer was geworden maar dat ik daar niet kinderachtig genoeg voor was. De leider naast hem proestte het uit van het lachen en ook hij kon een glimlach niet onderdrukken. Hij bood overigens in de rust direct zijn excuus aan dus dat zat goed. Na de rust werd het toch wat grimmiger omdat beide ploegen graag wilde winnen en nog niet hadden gescoord.  Er vielen vier gele kaarten. Op een gegeven moment wisten de bezoekers dan toch het net te vinden maar er werd door de thuisploeg wat gemopperd omdat het gevaarlijk spel zou zijn geweest. Bovendien was de keeper zo vriendelijk om de bal los te laten al dan niet achter de lijn maar terwijl ik over alles nog stond te twijfelen gooide hij uit frustratie de bal in het net dus toen wist ik zeker dat hij zat! Over het gevaarlijk spel twijfel ik tot op de dag vandaag maar er kwam geen vlammend protest dus zal het wel goed zijn geweest. De tweede goal van de bezoekers was er gelukkig één waar niet op aan te merken was. Toch werd het nog spannend toen de thuisclub in de laatste minuut wist te scoren en er nog vier minuten blessure tijd bij kwam. Overigens vlagde mijn assistent bij dat doelpunt terwijl de bal van een eigen speler kwam. Toen ik hem daar na afloop op aansprak zei hij “ach ik probeer ook maar wat……….” De stand bleef overigens ongewijzigd. Toen bleek dat de trainer van de thuisclub slecht tegen zijn verlies kon want de staf van de bezoekers kregen geen hand van hem ( ik ken een scheids die ook wel eens zo kinderachtig doet) omdat ze naar zijn mening erg negatief speelden. Ik kreeg zowaar wel een hand van hem en hij mompelde zelfs bedankt. Na afloop was het erg gezellig en het snack en borrel gehalte lag hoog. Ook deze maand kon weer met een tevreden gevoel worden afgesloten.      

Kees                                       

Advertentie