De column van Kees


Geplaatst op 28 september 2011 - Door Izaak Lamse

September

Het is bijna niet te geloven maar ik was nog best gespannen voor mijn eerste optreden op zondag. Ten eerste was het een eerste klasser ten tweede was het in de buurt en ten derde lopen de wedstrijden die ik in het verleden wel eens floot bij deze vereniging niet altijd even gladjes. Verder heb ik al sinds jaar en dag een wat moeizame relatie met de trainer en de aanvoerder van dit team. Kortom er waren genoeg ingrediënten om mijn broodje die morgen wat moeilijker te eten en het toilet wat vaker te bezoeken dan normaal. Gelukkig moest ik ’s morgens nog naar een verjaardag dus kon ik mijn zinnen wat verzetten. Wel moest ik natuurlijk allerlei heerlijk versnaperingen links laten liggen maar er zijn ergere dingen in de wereld. Ik besloot gezien het onbestendige weer de tien kilometer naar het veld toch maar met de auto af te leggen. Bovendien voorkomt dat problemen als de bezoekers je op de fiets zien rijden.                     De ontvangst was prettig en ik moet zeggen dat er toen al wat spanning van mij afviel. Tijdens mijn warming-up zag ik al wel dat er veel kenners lang de lijn stonden dus dat geeft dan weer een extra druk. Na het eerst fluitsignaal had ik binnen dertig seconden een verbale aanvaring met mijn vriend de aanvoerder. Nu kwam dat ook wel een beetje omdat ik nogal strak stond maar het klaarde wel direct de lucht want we schrokken er allebei van. Daarna liep de wedstrijd heerlijk. Ik had snel in de gaten dat de bezoekers een zeer fatsoenlijke ploeg hadden die normen en waarden hoog in het vaandel hadden staan. Overigens gedroeg ook de thuisploeg zich correct. Nadat de bezoekers de eerste twintig minuten duidelijk beter waren nam de thuisploeg het heft in handen en scoorde nog voor de rust twee keer. Het was een heerlijke pot voetbal en de rust was dan ook zo bereikt. Ik had tot de rust ook de kaarten nog op zak kunnen houden. Na rust moest ik één van de bezoekers helaas op de bon slingeren maar daar bleef het gelukkig bij. Toen de thuisclub twintig minuten voor het einde zijn derde treffer maakte leek er geen wolkje aan de lucht. Dat leek echter maar zo. Tien minuten voor tijd scoorden de bezoekers na een afschuwelijke blunder van de keeper het eerste tegendoelpunt (ik dacht nog zelfs spelers maken fouten en niet alleen scheidsrechters) en snel daarop volgde de tweede en de derde treffer zodat het toch nog een gelijkspel werd. Wat een sensatie! Ik kon terug kijken op een heerlijke middag en hoewel de thuisclub teleurgesteld was over het resultaat kreeg ik toch de nodige complimenten en ook de bezoekers waren tevreden. Kortom mijn eerste optreden op de zondagmiddag was gewoon leuk! Dit natuurlijk met dank aan alle betrokkene die er voor hebben gezorgd dat ik kan terug kijken op een hele leuke voetbalmiddag. Toen ik op maandag de krant opensloeg zag ik wel dat ik het goed getroffen had want menig scheidsrechter werd weer op de korrel genomen. Sommige scheidsrechters hadden zelfs meer kaarten nodig gehad dan dat ik vingers heb. Overigens over de krant gesproken ik vond het wel  opvallend dat diezelfde krant in de speciale uitgave over de seizoensopening met geen woord rept over scheidsrechters maar gelukkig wel over allerlei vrouwen in het voetbal en ik begrijp ook wel dat daar over schrijven veel leuker is dan over scheidsrechters maar toch wel een teken aan de wand. De tweede week van september mocht ik diep Brabant in. Beide ploegen hadden hun eerste wedstrijd verloren en wilde wat recht zetten. Dus ik had me voorbereid op een stevige pot voetbal. Gelukkig had ik mij goed voorbereid op van A naar Beter want allerlei wegen lagen eruit in verband met werkzaamheden. Daarom maar op tijd vertrokken. Gelukkig verliep de reis voorspoedig en was ik keurig op tijd op het sportpark. Hoewel ik toch echt maar een uur van te voren bij deze grote vereniging (900 leden) was het akelig stil in de bestuurskamer. Na een paar minuten kwam er een oud baasje binnen die zo hijgde dat ik er ongerust in was. Maar hij vertelde dat hij dat altijd had als hij een trap was opgelopen. Hoewel de droogte rimpeltjes langzaam in mijn voorhoofd kwamen (of zaten die er al?) maakte de man geen aanstalten om iets vloeibaars te gaan bereiden. Weer wat later kwam er een keurig in het pak gestoken man binnen die duidelijk belangrijk was en dat bleek ook want het was de voorzitter. Natuurlijk was hij veel te duur om koffie te schenken. Maar na tien minuten kwam dan toch de man van de koffie. Het was toen al bijna kwart voor twee. Ik informeerde eens of het formulier al in de computer stond maar tot mijn stomme verbazing moest de thuisclub dat nog gaan doen. Langzaam aan begon mijn bloed toch een temperatuur aan te nemen en ook een druk die niet goed voor een mens is. Om vijf voor twee stond het er dan eindelijk in en kon ik mijn warming-up gaan doen. Toen ik het veld betrad dacht ik nog ook de ploegen zijn niet vroeg want er was geen kip te bekennen. Na een rondje lopen bleek dat de ploegen zich beiden op een ander veld voorbereiden. Het moet gezegd de accommodatie was keurig alleen had men bezuinigt op het scheidsrechtershok. Gelukkig besla ik zelf niet al teveel vierkante meter maar toch kon ik er maar net keren. Zodoende bouw je wel direct een band op met je assistenten want het gesprek was zeer knus. Gelukkig was ook de pupilin van de week zeer klein. Tijdens de wedstrijd bleek al snel dat allebei de ploegen verzorgt voetbal speelden en het werd dan ook een hele leuke pot voetbal. Bij de rust hadden ze allebei een keer gescoord en dat deden ze de tweede helft weer. Kortom iedereen tevreden. Vlak voor tijd had ik nog een moeilijk moment toen de spits van de bezoekers alleen op de keeper afging die zich met ware doodsverachting op de bal stortte. Hij tikte de bal aan maar raakte zeker ook de speler die zich kermend ter aarde stortte. Ik liep er dicht bij maar had niet echt een geweldige positie waardoor ik ook niet echt zeker van mijn zaak was. Ik wees daarom zeer gedecideerd naar de cornervlag. En hoewel ik een storm van kritiek verwachtte bleef die uit. Er werd wel wat gemopperd maar echt heftige reacties bleven uit. Daar had ik mij trouwens de hele wedstrijd al over verbaast. Men reageerde  niet of nauwelijks op aanvechtbare beslissingen. Dit verhoogt natuurlijk het plezier. Na afloop waren er veel handen en iedereen was tevreden. Na een douche in mijn mini hokje (lees HOKJE en geen ROKJE), wat na het douchen ook nog eens gevuld was met vijf centimeter water waardoor ik staande op een krukje mezelf moest aankleden wat weer erg goed is voor het evenwicht, op naar de bestuurskamer. Daar leek het ondanks het gelijke spel wel een begrafenis. Er was totaal geen gezelligheid of sfeer. Men was erg koel en zakelijk maar ik begreep later van de bestuursleden van de bezoekers dat men daar altijd koel en zakelijk is (Toen ik weg ging was de kantine overigens ook al bijna leeg!).  Daarom maar snel doorgelopen naar de computer om het digitale wedstrijdformulier in te vullen. Helaas had het systeem waarschijnlijk last van blikseminslagen want het invoeren was een ramp. Iedere wissel kostte vijf minuten en mijn enigste kaart wilde het systeem al helemaal niet accepteren. Kortom mijn humeur en dat van de beide leiders zakte tot het nulpunt. Toch kon het formulier eindelijk verzonden worden en de kaart heb ik de volgende dag maar per mail doorgegeven. Toen bleek ook dat het gelukkig niet aan ons had gelegen maar dat er een storing was geweest. Dat was toch wel een opluchting. Mijn derde optreden op zondag was in een prachtige bosrijke omgeving in Midden Brabant. Helaas waren de weergoden deze zondag niet echt goed gemutst. Toen ik aankwam was het nog droog en men vertelde mij dat het nog niet geregend had. Helaas begon het al te regenen toen ik mijn laatste bakje koffie aan het slurpen was en is het die middag ook niet meer droog geworden. Bij aankomst was de bestuurskamer wederom leeg dus dat is waarschijnlijk gewoon een goed gebruik op zondag. Dit keer kwam er wel heel snel iemand naar mij toe en zorgde voor een bakje koffie. Ook het formulier liep dit keer sneller dan vorige week dus kon ik op tijd aan mijn warming-up beginnen. Het kleedhok was dit keer wel van normale afmetingen de accommodatie was wederom prachtig en het veld was goed dus op het weer na was alles naar wens.     De bezoekers waren de trotse koploper en dat lieten ze ook direct vanaf het begin zien. Ze speelden prima en de thuisclub kon daar erg weinig tegenover stellen. Bij rust hadden de gasten dan ook twee doelpunten gemaakt en was het een gezapig potje. Gelukkig bereid ik mij dan altijd voor op een moeilijkere tweede helft en dat werd het ook. De thuisclub gaf na rust meer gas en rook bloed. Daardoor werd het onvriendelijker en moest ik tweekeer in de kaartenbak graaien. Gelukkig maakte de bezoekers na twintig minuten in de tweede helft aan alle onzekerheid een eind en scoorde nog twee. Toen keerde de rust weer alhoewel de aanvoerder van de thuisclub bleef mekkeren.  Toen ik zei dat hij vooral zo door moest gaan omdat hij al geel had was zijn reactie dat hij zich niet liet bedreigen. Ik heb hem toen verteld dat dit geen dreigen was maar de keiharde realiteit. Helaas was de trainer mij voor en haalde hem eruit (wel grote klasse natuurlijk van die man). Na afloop toch weer veel handen. Helaas was de douche een groot probleem. Eerst kreeg ik hem met mijn gebrekkige technische kennis niet aan en toen ik dat eindelijk wel voor elkaar kreeg kwam er water uit met een temperatuur van twintig graden. Nog nooit zo snel in de bestuurskamer geweest. Daar was het wederom erg rustig dus eerst maar het formulier gedaan. Dit keer geen technische storingen dus dat liep vlot alhoewel men weer alles om in te vullen aan mij overliet maar goed ik krijg er handigheid in. Toen ik in de bestuurskamer kwam zaten daar nog vijf mensen dus het was wederom rustig. Dit keer wel een lekker broodje gekregen. Inmiddels was het droog geworden maar toch liep de terugreis niet vlotjes want er was een gigantische file. Zodoende was ik pas bij het begin van studio sport thuis. Gelukkig mocht ik de laatste week van september naar het Westen van Brabant. Omdat dit jaar de zomer in het voor en het najaar valt was het deze zondag warm en droog. Omdat Rijkswaterstaat in het guiness book of records wilde komen met de langste file ooit had men besloten de Vlake tunnel wederom hermetisch af te sluiten. Zodoende was het weer een hele toer om Zeeland uit te komen. Gelukkig was ik op tijd vertrokken. Bij het sportpark aangekomen zag ik dat het er allemaal keurig uitzag. Behalve dan de bestuurskamer die meer weg had van een kantine uit de jaren zestig. Waarom deze ruimte zo groot was weet ik tot op de dag van vandaag niet want mensen waren er nauwelijks te bekennen. Een goedwillend oud baasje deed zijn best om nog enige sfeer aan te brengen. Hij ging vertellen dat hij ook jaren scheidsrechter was geweest maar toen hij allerlei namen op ging noemen die ik niet kende droop hij enigszins teleurgesteld af. Later bleek dat hij dik dertig jaar ouder was dan ik maar toch was hij er wat door uit het veld gelagen. Nadat we tijdens de warming up nog wat konijnen holen hadden gedempt kon de wedstrijd beginnen. De bezoekers stonden virtueel bovenaan maar dat was niet aan hun spel af te zien. De thuisclub had duidelijk meer bal bezit maar kon ook geen echte kansen afdwingen. Toen de bezoekers na twintig minuten scoorde uit een mislukte voorzet was dat ook tegen de verhouding in. De thuisclub is daarna de hele wedstrijd opzoek geweest naar de gelijkmaker maar die is er nooit meer gekomen. Het was wel een hele leuke wedstrijd die ik deze keer zelfs zonder kaarten af kon doen. Na afloop bleek wel dat ik me er gewoon bij neer moet leggen dat bestuurskamers op zondag gewoon vreselijk zijn want er was welgeteld één man van de bezoekers en liefst drie van de thuisclub en dat was het dan wel. Iets te eten kon er helaas ook niet af dus dan maar rammelend naar Zeeland. Overigens was dit rammelen niet zo ernstig als de knal van Ritthem dus viel het wel mee. In oktober zal ik dus de bestuurskamer verhalen maar achterwege laten aangezien dat toch niets gaat worden. Of er wat anders te vertellen valt leest u in de volgende Column.

Kees         

Advertentie